Drżenie rąk lub głowy, spowolnienie ruchów, chód drobnymi kroczkami, przygarbienie, zaburzenia równowagi, drżenie kciuków i palców wskazujących (kręcenie kulek), niewyraźna mowa. W stanach ciężkich usztywnienie kończyn i tułowia, maskowata twarz, szeroko otwarte oczy, brak odruchu mrugania.

Celem leczenia jest przywrócenie proporcji pomiędzy stężeniami dwóch neuroprzekaźników: acetylocholiny i dopaminy. Wśród stosowanych metod leczenia najbardziej rozpowszechniona jest farmakoterapia, której celem jest zwiększenie poziomu dopaminy. Wśród pozostałych technik znajduje się elektrostymulacja oraz zabiegi neurochirurgiczne. Ważnym elementem leczenia jest fizykoterapia, poprawiająca zdolności ruchowe, siłę mięśni oraz ułatwia utrzymanie równowagi.